ای شاهد فرخ رخ وی ماه دل آرا                            تا کی به غم هجر پسندی دل ما را

برگیر ز رخ پرده و بی پرده عیان شو                     وز جلوه خود شاد نما اهل ولا را

ای پادشاه خوبان !روزهای اعتکاف هم به پایان رسید وسه روز شیفتگان درگاه مهربانیت ملتمسانه دستهای نیاز را به پیشگاه بی نیاز دراز کردند وحضورت را از دوست تمنا نمودند .سه روزی که روز آخرش به ندبه وصل شد و هزاران نفر یک صدا ندا به آسمان بلند کردند که« لیت شعری این استقرت بک نوی » یعنی آقا!کجایی ؟ کدام زمین مقدس وجودت را در برگرفته .مگر می شود تو این گونه در زمین باشی و تورا نبینیم . میدانم الآن که این نوشته ها را می بینی لبخند می زنی که « چقدر نادانی !من که جایی نیستم .مگر ندیدی که مسجد جامع شهر همراه معتکفین نشسته بودم وبا دوستام گفتگو می کردم این که تو نمی بینی تقصیر من چیست » ولی آقا این رسم کرامت نیست که نابینایی را به جرم ندیدن سرزنش کنی .چه کار باید بکنم لیاقتم بیش از این نیست .می دانم اگر لایق باشم همچون آن آهنگر با انصاف هر روز افتخار همنشینی با تو را پیدا می کنم ولی نیستم .خیلی دلم می خواهد این گونه باشم اما دنیا آنچنان طنازی می کند که ضعیف النفسهایی مانند مرا خیلی زود به خود جذب می کند ویادمان می رودکه صاحبی داریم وباید دنبالش بگردیم ولی باهمه ی این احوال هر وقت جمعه می شود که یادمان می آید . می دانم این ناسپاسی است که که یک هفته را مشغول بازیهای سرگرم کننده خود باشیم وجمعه دعا کنیم که چشم انتظاریم .اما خوب خیلی ها همه روزهای هفته برایشان فقط جمعه است وهر روز وهر ساعت وهر لحظه چشم به راه ومنتظرند . تقویم دلهاشان فقط جمعه ها را ثبت کرده است . حرمت آنها که واجب است پس چرا نمی آیی .باز هم زمزمه ندبه خوانان در گوش دنیا طنین افکنده است که « این الطالب بدم مقتول بکربلا » « این المنتظر لاقامة الامت والعوج » یعنی مولا جان نادرستیها وکجیها آنقدر زیاد شده اند که براحتی دیده می شوند و فریاد برای مصلحشان به اوج آسمان رسیده است . این روزها حال همه ما خوب است آخر می دانیم اهالی رجب و شعبان ورمضان در اوج راز ونیازهایشان و در صدر خواسته هایشان دعا برای ظهورت قرار داده اند و ما هم امید واریم به اینکه خواسته های این اهالی نجیب و این مردان وزنان خدا لباس اجابت به خود بگیرد و امسال عید پرستش را با حضور آقامون جشن بگیریم . ای زاده خیرالنساء ! طاقتمان طاق شده است وتابمان به سر آمده است وقت است که بیایی                                                  اللهم عجل لولیک الفرج

 

دوباره عطر ولایت به مکه پیچیده است از آن گلی که به دامان کعبه روئیده است

نثار مقدم مولود کعبه، جبرائیل سبد سبد گل سرخ از بهشت پاشیده است

********************************************************************

خورشید زشوق لؤلؤ مکنون شد گویا که بهشت دیگری گردون شد

ز خانه ی حق فاطمه بنت اسد                     با دسته گل محمدی (ص) بیرون شد 

 

این روزها نامی آشنا برای ما بیشتر از همیشه بر سر زبانهاست .از کودکی یاد گرفتیم که هر جا کارمان گیر افتاد از این نام مبارک کمک بگیریم .هر جا نیاز به امداد داشتیم با استعانت از نام او مدد بخواهیم . سلام کردن به هم ، کمک به همنوع ، رسیدگی به امور محرومان ، نوازش یتیمان ،جوانمردی در برخورد با دشمن ، پرهیز از ضعیف کشی وخلاصه هرچه که نشان از آدمیت در آن است همه را به عنوان یادگارهای او می شناسند .آری هر سال ماه رجب با نام مبارکش قرین است و با آغاز ماه دلها متوجه مولود کعبه ی عشق می شود . او بشریت را لایق خلیفه اللهی نشان داده است و مایه فخر و مباهات انسان بر فرشتگان است . دوست و دشمن همه به فضل و برتریش اقرار دارند که «الفضل ما شهد به الاعداء » . تاریخ نتوانسته است فریاد رسای « ینحدر عنِّی السیل ولا یرقی الیَّ الطیر» او را پاسخ دهد وبه تحقیق هم نخواهد توانست .جامع اضداد است وذهنهای کوچک هر گز نمی توانند عظمت او را برای خود مجسم کنند و همواره یا به کفر می رسند ویا از سر جهالت سعی در انکار عظمتش نموده وافسانه اش می خوانند .شجاعت را با مهربانی درآمیخته و رزم آوری را با عبادت قرین ساخته بود .عدالت را از قالب شعار خارج نمود و در مصاف دانایان آنچنان متمایز است که هنوز ندای « سلونی قبل ان تفقدونی » او حسرت هزاران ساله بشر را در خاطره ها زنده می کند . انسان همه ی عصرها بود و به قول آن نویسنده ی مسیحی چه می شد که خدا برای هر زمانی یک علی به بشریت اهداء می کرد تا حلال مشکلاتشان باشد. تجلی عالی ذات اعلای الهی است و عظمتش چون خورشید است که وجودش مانع نگرش به او می شود . موجودی است که تجلی ذات لا یزال الهی است و آنگاه که متجلی می شود تنها کعبه است که می تواند تلالو او را تاب برآورد و آنگاه که رحل اقامت بر می افکند  تنها محراب مسجد است که می تواند بار سنگین فقدانش را تحمل نماید .مخاطب ندای آسمانی « لا فتی الا علی » است که در میدان مبارزه درنده خویان روباه صفت را به خاک مذلت می نشاند و در زهد ومقابله با دنیا سر آمدبود و ندای « غری غیری » او برای همیشه در گوش دنیا طنین می افکند و دنیا با تمام قامت در مقابلش به طنازی و خود آرایی پرداخت واو با سلاح تقوا دست رد بر سینه اش زد .میلاد فخر عالمیان ، مولای متقیان ، امام عاشقان ، پیشوای عارفان ، مقتدای پاکان و امیر مومنان برهمه آنانکه دل بر ولای او بسته اند و امید به شفاعتش دارند مبارکباد . خدایا اینک در آستانه میلاد یکی از بهترین مخلوقاتت باز هم همان خواسته همیشگیمان را تکرار می کنیم وآن اینکه گر چه ما لایق نیستیم ولی به حق آنان که مقرب درگاهت هستند ظهور حجتت را نزدیکتر بفرما .

 

 

 

 

در آسمان ماه آمد                                  نگار دلخواه آمد

شهر مدینه پر از گل شد                         جواد آل الله آمد

سلام دوستان

امشب میلاد نوری از انوار الهی است که از دامان فاطمه (س) شروع به تابیدن نموده است .امشب میلاد جوا الائمه است .خدایا به حق جوادت جودی نما وما را از سرگردانی دنیا رهایی ده .عید بر عاشقان مبارک باد

احادیثی از حضرت امام جواد علیه السلام

«إِظْهارُ الشَّىْءِ قَبْلَ أَنْ يُسْتَحْكَمَ مَفْسَدَةٌ لَهُ.»:
اظهار چيزى قبل از آن كه محكم و پايدار شود سبب تباهى آن است.

«لا يَنْقَطِعُ الْمَزيدُ مِنَ اللّهِ حَتّى يَنْقَطِعَ الشُّكْرُ مِنَ الْعِبادِ.»:
افزونى نعمت از جانب خدا بريده نشود تا آن هنگام كه شكرگزارى از سوى بندگان بريده شود.

«مَنْ شَهِدَ أَمْرًا فَكَرِهَهُ كانَ كَمَنْ غابَ عَنْهُ، وَ مَنْ غابَ عَنْ أَمْر فَرَضِيَهُ كانَ كَمَنْ شَهِدَهُ.»:
كسى كه در كارى حاضر باشد و آن را ناخوش دارد، مانند كسى است كه غايب بوده، و هر كه در كارى حاضر نباشد، ولى بدان رضايت دهد، مانند كسى است كه خود در آن بوده است.

سلام آقا .جمعه ای دیگر از راه رسید و فرقش این است که امشب لیلة الرغائب است یعنی شب آرزوها .مولا! خودت میدانی که آرزوهامان در یک آرزو خلاصه می شوند ، خواسته هامان با یک خواسته رنگ واقعیت به خود می گیرند وهمه منتظر برآورده شدن همان یک آرزویند و کیست که مختصر آشنایی با این فرهنگ داشته باشد و نداند که آرزوی ظهورت بغض فرو خفته همه عاشقان شده است و آمدنت گشایش آرزوها و درمان دردهای دردمندان و برآورده شدن حاجت نیازمندان را در پی خواهد داشت .پس مولای عاشقان !هم دل وهم عقل وادارمان می کند که در لیلة الرغائب آرزویمان همین باشد که بیائی و آرزوها را جامه ی عمل بپوشانی ، بیائی و دردها را درمان باشی ، بیائی و نیازهایمان را برآورده نمائی . دردانه ی گیتی ! بهترین آفریده ی آفریدگار ! دیری است لبخندهای به  انتظار نشسته فقط برای روزی که تو بیائی درون صندوقچه ی دلها ذخیره شده اند . وقتش رسیده که بیائی و زنگار سیاه غربت زمین را بزدائی . غربت شیعه که در آن هیچکس زخمش را به التیامی میزبانی نمی کند و پنجره دل کسی رو به روشنای عاطفه باز نمی شود ، سالهاست که غریب نواز را صدا می زند و عجیب است که چگونه نمی آیی . سالهاست در چارچوب ذهنم نقشی از ظهور تو را به تصویر می کشم که بر اسبی سپید سواری و ریشه های خاک  سم اسب را  بوسه    می زنند و به التماس الغوث الغوث می خوانند . آقای من ! سالهاست در طلوع دلتنگی خویش شکسته ایم و ظهر ظهورت را به انتظار نشسته ایم . مولا جان ! دیگر هیچ وقت این همه روز مبارک کنار هم جمع نمی شوند .هفته ای که در پیش رویمان است میلاد دو نور عظیم الهی است . میلاد جواد الائمه است و تو که خود خدای جود وکرمی به حق جد جوادت نظر عنایتی فرما .بعد از آن عصاره خلقت از کعبه ی دلها طلوعی دوباره دارد میلاد آیت عظمای الهی ،پیشوای خوبان علی (ع) است با این همه خوبی که جمع شده است و در کنار این همه جشن چه می شود اگر بیائی و شادیهایمان را دو چندان کنی .آقا ! ما که لایق نیستیم ولی به حرمت هزاران هزار دل شکسته و منتظر ، خود در این لیلة الرغائب آمدنت را دستی به دعا بردار . شاید دیدگان شرمسار ما دیدارت را دریابند

« ولو اَنَّ اهل القری امنوا و اتقوا لفتحنا علیهم برکات ٍ مِنَ السَّماءِ والارض و لکن کذَّّّّّّّّّّّّّّّّبوا فاخذناهم بما کانوا یکسبون » اگر مردم شهرها ایمان بیاورند و تقوا پیشه کنند برکات آسمانها و زمین را بر آنها می گشائیم ولی تکذیب نمودند پس آنها را به واسطه آنچه بدست آوردند گرفتارشان کردیم .

مفهوم آیه بالا تا حدودی روشن است . خداوند شرط اینکه درهای آسمان را به روی بندگانش باز گذارد و آنها به خوبی ارتزاق نمایند و غرق در نعمتهای مادی ومعنوی شوند ، این دانسته است که دو صفت ایمان و تقوا در آنها باشد . در ائامه آیه نافرمانی انسانها و تکذیب آیات الهی را عامل گرفتاری آنها میداند . شاید از نظر ما انسانها که با دید ظاهر وبر اساس آنچه موجود است به قضاوت مینشینیم ابهاماتی در مفهوم این آیه باشد وشاید کسی از خودش بپرسد یعنی آنان که ایمان ندارند و تقوا پیشه نمی کنند همه دچار عذاب الهی شده واز برکات زمین و آسمان محروم اند .پاسخ این سوال در عین سادگی پیچیدگی خاص خودش را دارد .قاعده ای عقلی وجود دارد با این عنوان که « اثبات شیء نفی ما عدا نمی کند » مفهوم این قاعده شاید در قالب مثالی ساده تر فهمیده شود .اگر در میان چند نفر بگوئیم علی پسر خوبی است این جمله از نظر عقلی فقط خوب بودن را برای علی ثابت می کند ونه بد بودن بقیه از آن دریافت می شود ونه حتی بهتر بودن علی نسبت به بقیه .با این توضیح به سراغ آیه می رویم . در آیه خداوند گشایش برکات آسمان و زمین را وابسته به ایمان و تقوا می داند این موضوع ثابت نمی کند که اگر کسی ایمان وتقوا نداشت حتماً دچار عذاب می شود بلکه ممکن است کسی ایمان و تقوا نداشته باشد اما به واسطه ی صفات دیگری ویا حتی فقط به خاطر رحمان بودن خدا "رحمت عام خدا که شامل همه موجودات در این دنیا می شود" ، از مواهب دنیا بهره مند شود . در واقع آیه می خواهد قطعی بودن این موضوع را که ایمان وتقوا باعث رونق زندگی مادی ومعنوی انسانها می شود ، یاد آور شود و به انسان بفهماند که چنانچه فرامین الهی را گردن نهد مشمول رحمت عام وخاص خدا می شود . مطلب دیگر در آیه مفهوم کلمه برکت است اگر از بحث لغت آن بگذریم برکت اصطلاحاً مفهومی است که کیفیت را بیشتر می رساند تا کمیت . مبارک بودن یک چیز یعنی اینکه صرف نظر از کم یا زیاد بودن آن در هر حال نیاز انسان را برطرف می کند واین طور نیست که لزوماً فراوان باشد و چه بسا نعمتهایی که به بعضی انسانها داده می شود و در عین حالیکه کم هستند اما انسان با داشتن آنها در آن زمینه هیچ نیازی ندارد " شاید ماجرای غذایی که پیامبر در یوم الدار برای مهمانانش درست کرد و در عین کم بودن همه را سیر کرد و از آن هم باقی ماند ، مفهوم برکت را به خوبی توضیح دهد " . در پایان آیه هم یک موضوع قابل ذکر است و آن اینکه خداوند علت کم شدن روزی بشر یا گرفتاریهای دنیوی از قبیل قحطی ،خشکسالی و غیره را تکذیب آیاتن الهی می داند اینجا باز همان شبهه اول مطرح است که آیا همه کسانی که اقدام به تکذیب آیات الهی می نمایند دچار این مشکل می شوند که باز پاسخ روشن است وممکن است این عذاب در دنیا گریبانگیر کسی نشود اما در روز جزا دچار دچار غذاب الهی شوند . آنچه در آیات قران لازم است انسان به آن توجه نماید این است که آیات قران مفاهیم گسترده ای دارند و نباید برداشتهای انحصاری یا محدود به موضوع خاص از آنها نمود و آن را تنها معنا ومفهوم آیه معرفی کرد . اصلا یکی از جنبه های اعجاز قران این است که جملات واحد برای افراد مختلف معانی خاص خود را دارند و همه در حد فهم خود از آن آیات چیزی را می فهمند . در پایان لازم است کمی به خود بیائیم و وضعیت امروز طبیعت و مشکلات ناشی از خشکسالی و کم آبی را در ذهن مرور کنیم و به این هم فکر کنیم که آیا راه حل خداوند راه حل مناسبی برای حل این مشکل نیست . آری اگر در میان ما درصد قابل توجهی راه درست را در پیش گیرند وبه فرموده قران ایمان آورند و تقوا پیشه کنند آن وقت است که می توانیم شاهد حل این مشکلات باشیم . خدایا ما را توفیق ده که شاکر نعمتهایت باشیم و به ما ایمان و تقوائی عنایت فرما تا بهره مند از برکات آسمان و زمین شویم

 

 شهادت دهمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت  حضرت امام هادی (ع) بر عموم عاشقان حریم ولایت  تسلیت باد .شاید یکی از ماندگار ترین یادگارهای امام هادی (ع) برای شیعیان زیارت جامعه کبیره باشد که به خواندن آن در هر حال سفارش بسیار شده است و ما هم از زبان آن حضرت به درگاه الهی متوسل می شویم و زمزمه می کنیم .

« یا ولی الله ان بینی و بین الله عز و جل ذنوباْ لا یاتی علیها الا رضاکم فبحق من ائتمنکم علی سر و استرعاکم امر خلق و قرن طاعتکم بطاعته لما استوهبتم ذنوبی وکنتم شفعائی فانی لکم مطیع من اطاعکم فقد اطاع الله و من اساکم فقد اسا الله و من احبکم فقد احب الله و من ابغضکم فقد ابغض الله . اللهم انی لو وجدت شفعاء اقرب الیک من محمد و اهل بیته الاخیار الائمه الابرار لجعلتهم  شفعائی فبحقهم الذی اوجبت لهم علیک اسئلک ان تدخلنی  فی جمله عارفین بهم و بحقهم و فی زمره المرحومین بشفاعتهم انک ارحم الراحمین و صلی الله علی محمد و آل الطاهرین و سلم تسلیما کثیرا و حسبنا الله و نعم الوکیل»

ای ولی خدا میان من و خدای عز وجل گناهانی حایل است که جز رضای شما آن گناهان را محو نکند پس به حق خدایی که شما را امانت دار رازش کرد و سرپرستی خلق را به شما سپرد و طاعت شما را به طاعت خود پیوند داد شما از خدا برای من بخشش و آمرزش خواهید و شفیعانم باشید که وهمانا من فرمانبردار شمایم . هر که از شما فرمان برد به راستی از خدا فرمان برده و هر که شما را نافرمانی کند خدا را نافرمانی کرده و هر که شما را دوست دارد خدا را دوست داشته و هر که شما را دشمن دارد خدا را دشمن داشته است . خداوندا اگر شفیعانی می یافتم که از محمد و خاندان نیک  پیشوا  ونیکوکارش  به تو نزدیکتر بودند هر آینه آنها را شفیع خود میساختم . پس بدان حقی که برای ایشان بر خود واجب کرده ای از تو خواهم مرا در شمار عارفان به مقام و حق آنها قرار دهی و در زمره کسانی در آوری که با شفاعت ایشان مهر خود شامل آنان نموده ایی که همانا تویی مهربانترین مهربانان و درود خدا بر محمد و خاندان پاکش باد و سلام بسیار بر آنان و خدا مارا بس است و او کار سازی نیکوست.

زمستان خسته شد از بی بهاری

جهان می لرزد از ان بی قراری

گمانم جمعه ای باقی نمانده

خدایا تا به کی چشم انتظاری

************************

گفتم که خدایا مرا مرادی بفرست

طوفان زده ام مرا نجاتی بفرست

فرمود به زمزمه یا مهدی

بهر گل نرگس صلواتی بفرست

 

ولادت شکافنده علم نبوی ، پنجمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت حضرت امام محمد باقر (ع) را تبریک می گویم. امشب شب اول ماه رجب است با همه ی فضائلش .در واقع آغاز ماه  رجب آغاز یک دوره ی خود سازی است که سه ماه طول میکشد و با پایان رمضان به اوج خودمی رسد ولذا انسان پایان ماه رمضان را جشن می گیرد و از اینکه توانسته است این دوره ی خود سازی را تمام کند و به فطرت واقعی خود برگردد خوشحال است . از خدا بخواهیم که ماه رجب را برما مبارک گرداند و از کسانی باشیم که اعمالشان در این ماه آنها را مخاطب ندای آسمانی روز جزا « این الرجبیون» قرار می دهد .بااهالی رجب هم نوا شویم که« اعطنی بمسئلتی ایّاک جمیع خیر الدنیا و جمیع خیر الاخرة واصرف عنّی بمسئلتی ایّاک  جمیع شرِّ الدنیا وشرِّ الاخرة»تا شاید الطاف حضرت دوست ما را هم مشمول رحمت خاص خود قرار دهد .خدایا گرچه غرق در دنیا و بدیهایش هستیم ولی خود را به لباس نیکان رجبیت در آورده ایم و حاشا به کرمت که نا امیدمان کنی .خدایابا نیکانت هم نوا میشویم که «یا ذا الجلال و الاکرام یا ذاالنعماء والجود یا ذاالمنِّ والطَول حرِّم شیبتی علی النار».پس ای خدای بزرگ توفیقمان ده تا بتوانیم آنی باشیم که شایسته مان است

التماس دعا

« و من الناس من یعبد الله علی حرف فان اصابه خیر اطمان به و ان اصابته فتنه انقلب علی وجهه خسر الدنیا والاخرة ذلک هو الخسران المبین »

"بعضی از مردم خدا را تنها با زبان می پرستند همین که دنیا به آنها رو کند و نفع و خیری به آنها برسد حالت اطمینان پیدا می کنند اما اگر مصیبتی و رنجی به عنوان امتحان به آنها برسد دگرگون می شوند و به کفر روی می آورند وبه این ترتیب هم دنیا را از دست داده اندوهم آخرت واین خسران وزیان آشکاری است"

هشدارهای قرآن زیباییهای خاص خود را دارند .علاوه بر طنین کلمات ،آرایش جملات وخلاصه زیبائی ظاهری ، استفاده بجا ودرست از مثالها و توصیف احوال انسان به شیوه های مختلف همه حکایت از جذابیت خارق العاده کلام الهی دارد . آیه بالا یکی از زیباترین توصیفهای خداوند از احوال انسان است .می فرماید برخی از مردم اعتقاد قلبی ندارند ، خدا را برای منافعشان می خواهند وبا زبان از خدا حرف می زنند وتا موقعی او را قبول دارند که خیر وخوشی ونفع باشد در این حالت کاملا اطمینان پیدا می کنند و دم از خدا و پیامبر و الطاف الهی می زنند و خلاصه محور بحث آنها مهر ومحبت خدا واین قبیل موضوعات است . خداوند اینها را نشانه ضعف انسان و ایمانش می داند . تعبیر زیبای قرآن از این نوع عبادت با عبارت « علی حرف » بدین معناست که ایمان آنها فقط بر زبانشان است وعمق ندارد ، همچنین حرف به معنی لبه وکناره هم آمده است یعنی اینها وارد متن ایمان نشده اند و تنها در لبه وکناره آن هستند و با تکان مختصری از مسیر خارج می شوند . اینان ایمان به خدا و اعتقاد به اورا فقط برای نیل به مادیات پذیرفته اند که اگر به آن رسیدند در واقع به هدف رسیده اند و دم از دین خواهند زد وقبولش دارند و در غیر این صورت آن را بی اساس می دانند. اما روی دیگر سکه اگر اوضاع برعکس شود و گرفتاری یا مشکلی پیدا کنند و به اصطلاح دنیا به آنها پشت کند آن وقت است که دین را کاملا تعطیل می کنند و شروع به بد گویی از آن می کنند .جالب اینجاست که قرآن تعبیر روگردانی از دنیا را به« فتنه» نموده است نه« شر» یعنی در واقع بدیهای دنیا را از نوع آزمایش انسان و وسیله ی امتحان او می داند و این حوادث را از نوع شر وبدی نمی داند . می فرماید وقتی به هر صورت در معرض امتحان الهی قرار گرفتند « انقلب علی وجهه » یعنی کاملا رویگردان می شوند به نحوی که گویا اصلا چنین اعتقادی قبلا نداشته اند و همه چیز را فراموش میکنند . شاید این حدیث مشهور امام حسین (ع) شرحی برهمین آیه مبارکه باشد آنجا که می فرماید : « الناس عبید الدنیا والدین لعق علی السنتهم فاذا محصوا بالبلاء قل الدیانون »" مردم بنده ی دنیا هستند و دین تنها بازیچه زبانشان است پس وقتی به بلا و گرفتاری دچار شوند دینداران اندک می شوند " . در پایان این آیه نتیجه این عدم ثبات و رفتار دوگانه انسان را این گونه بیان می کند " خسر الدنیا والاخرة ذلک هو الخسران المبین " یعنی این گونه انسانها هر دو جهان را از دست می دهند ودر حالت بینابین و بیم و امید وقت خود را تلف می کنند . این وصف حال انسان از زبان خالق هستی یعنی انسان موجودی ناشکر و منفعت طلب است که بایستی خیلی مواظب خودش باشد و گرنه دچار عذاب الهی خواهد شد البته در این میان هستند کسانی که ولی خدایند ودر هر حال خدا را شاکرند وبه همین خاطر می فرماید « و من الناس » یعنی بعضی از مردم اینگونه اند .

به نام خدا

جمعه ای دیگر گذشت وچشمهای منتظران به راه مانده اند وتو نیامدی .حالا دیگر حرفهایمان تکراری شده اند.

ای گلستانی ترین ابراهیم که در اشتعال دلها به گل نشسته ای ، در عمق چشمان من عطشی دویده است که دریا دریا نگاه تو را التماس می کند ، هر شب قاب دررا می بویم شاید عبور تورا نفس بکشم .جمعه به جمعه از تپه های خیال بالا می روم تا تو را آن سوی ستاره ها به تماشا بنشینم و دریغ ودرد اینکه خیلی زود تپه های خیال به انتها میرسند وباز هم من در حسرت یک لحظه تماشای جمالت روز از نو روزی از نو .تبلورعمرآدم ونوح ، غیبت یونس ، جمال یوسف ، حشمت سلیمان ،حکمت داود و صبر ایوبی ومن شمیم عطر وجودشان را در تو به زیبائی احساس می کنم .عصمت فاطمه ، صولت علی (ع) ، احسان حسن ، شجاعت حسین ، عبادت سجاد ، علم باقر ، صداقت صادق ، کظم کاظم ، خشنودی رضا ، جود جواد ، هدایت نقی و شکوه عسکری ، همه را داری و به بهترین وجه نمایش خواهی داد وبشریت در انتظار آن روز لحظه شماری خواهد کرد تا بیائی و همه ببینند که چگونه عصاره های خلقت نگین انگشتری هستی اند وپایه های زمین و آسمان به آنها استوار است و ندای « بکم قامت السموات و الارضون » به گوش همه عالمیان رسانده می شود . ای آنکه تلفظ شور انگیز نامت الفبای آزادی است ، ظهورت از قله های مه گرفته تقدیر ، تعبیر روشن خوابهای هزاران ساله ی انسان است . پیوسته در جویبار زمان جاری ! طلوع می کنی وچون حلقه ای تابان جهان را به روشنائیها پیوند می دهی وبرفهایی  که باطن جاهلیت بشر رابا لعابی سفید پنهان کرده اند ، آب خواهی کرد .شنیده ام و باور دارم که در سایه سار بیرق سبزت جهان رنگی دیگرخواهد داشت .

هیچ همسایه ای به شیشه ی حرمت همسایه سنگ نمی زند .

هیچ حاکمی مردمان سرزمینش را نردبان خویش نمی سازد.

هیچ قاضی وجدانش را در کیف رمز دار پستوهای دست نیافتنی پنهان نمی کند .

هیچ قلبی در حمایت شیطان به رذالت تن در نمی دهد .

هیچ اعتمادی به خیانت نمی انجامد .

هیچ گردنی طعم تلخ طناب را نمی چشد

هیچ گلوله ای گلوئی را تعقیب نمی کند

هیچ جنگی خواب آرام کودکان را نمی آشوبد .

شنیده ام وباور دارم که در دولت تو فقر معنای خود را از دست می دهد و پرداخت کنندگان زکات با مشکل مستحق روبرو می شوند . حالا ما مانده ایم و دل خوش به آن روزها و چشم انتظار آن دولت . کی می آیی و خوابهای پریشان سردمداران زر و زور دنیا را تعبیر می کنی . کی می آیی و خیال های زیبای دوستانت را در مدینه فاضله ات به بار می نشانی .

 اللهم ارنی الطلعة الرشیدة والغرة الحمیده و اکحل ناظری بنظرة منی الیه

 اللهم عجل لولیک الفرج

به بهانه روز مادر

در میان کلمات شاید هیچ کلمه ای به اندازه ی « مادر » صفات مختلف و متفاوت را به ذهن متبادر ننماید . پاکی ، صداقت ، رنج و زحمت ، مهربانی ، ایثار و از خود گذشتگی ،صبوری و تحمل ، وفا داری و شاید دهها صفت دیگر از همین کلمه به ذهن می آید . مادر واژه ای مقدس و پاک است که نماد انسان کاملی است که وجود خود را در طبق اخلاص نهاده  وفدای دیگران ( فرزندان ) می کند . شاید برای افرادی مانند من که سالهای سال از کودکی تا جوانی غم بی مادری آنها را رنج داده و می دهد کلمه ای حسرت بار تر از مادر وجود نداشته باشد . آخر وقتی احساس می کنی موجودی هست که تمام آرزوها وامیدها و خواسته ها و خلاصه همه ی آنچه در درون نهفته داری را می توانی پیش او بازگو کنی وبه اصطلاح سفره دلت را براش باز کنی و هرگاه فشار کار و زندگی ، بی وفایی زمانه ، خیانت دوستان و درد والم ناشی از جهل و غفلت مردم روزگار انسان را کاملا تحت تاثیر خود قرار می دهد ، دامنی را می یابی که پناه خستگیهاته ومی توانی تمام آلامت را یکجا فرو ریزی و به آرامش برسی ، چطور ممکن است آن موجود برایت مقدس نباشه ونداشتنش باعث حسرتت نشه . مادر زیبا ترین آهنگ هستی است که ترنم خوش آن آرامش خاطر می آورد ودرون را صفا می بخشد . بهترین خلایق قدر گلواژه ی زیبای هستی را می داند و برای همین می فرماید بهشت زیرپای آنان است . مادر تک گوهر زیبای خلقت است که عاطفه ، مهر، محبت و ایثار را معنا می بخشد . آری بهشت زیر پای آنان است زیرا خدای صبرند و و معنای گذشت .روز مادر وهفته زن را به همه ی مادران این مرز و بوم و شیر زنان ایران اسلامی تبریک می گویم .اما موضوع اصلی این روزها که به بهانه آن نامگذاری انجام گرفته است ولادت دردانه آفرینش ، یاس مصطفی ، لاله ی مولا ، زهرای مرضیه(س) است . این روز بزرگ واین عید سعید یعنی ولادت دخت نبوت ، همسر ولایت ومادر امامت و همچنین ولادت امام شهیدان ،سلاله پاک زهرا(س) حضرت امام (ره) رابه همه ی عاشقان حریم ولایت تبریک می گویم . امید است زندگی سراسر شور وعظمت وحکمت حضرت زهرا (س) سرلوحه زندگی همه ی زنان ومادران مسلمان باشد .

با اینکه سالهاست مادرم را در کنار خود نمی بینم اما همیشه احساس اینکه در کنارم است بهم انرژی میده .این ترانه را به روح پاکش تقدیم میکنم .

دستای پیر و خسته ت هنوز گره گشامه

شونه های صبورت پناه گریه هامه

مثل یه کوه سر سخت یه تکیه گاه خوبی

مهتاب بی زوالی ، خورشید بی غروبی

با لحن اسمونیت بازم منو دعا کن

تو خواب کودکی هام یه شب منو دعا کن

صدای مهربونت حریر سبز خوابه

نگاه عاشقانت مثل یه شعر نابه

سرمو بذار رو زانوات بازم نوازشم کن

پر از شهود و ایمان پر از نیایشم کن

تو لحظه های ابریم گیسوهاتو رها کن

بذار برات ببارم گریه هامو نگاه