کلام اهل بیت پیامبر سرشته از کلام خداوند و متصل به آن منبع لایزال است.به همین خاطر محدود به زمان و مکان نیست و هیچگاه تاثیر گذاری آن کم رنگ نمی شود . پنج حدیث از امام رئوف امام رضا (ع) انتخاب نموده ام تا انشا الله تلنگری باشد اول بر دل زنگار زده خود و بعد مایه نشاط روح و روشنی راه دوستان . از خدا می خواهیم توفیق درک گفتار و عمل به آن را به ما عطا فرماید .

1- مؤمن‌ ، مؤمن‌ واقعى‌ نيست‌ ، مگر آن‌ كه‌ سه‌ خصلت‌ در او باشد : سنتى‌ از پروردگارش‌ و سنتى‌ از پيامبرش‌ و سنتى‌ از امامش‌ . اما سنت‌ پروردگارش‌ ، پوشاندن‌ راز خود است‌ ، اما سنت‌ پيغمبرش‌ ، مدارا و نرم‌ رفتارى‌ با مردم‌ است‌ ، اما سنت‌ امامش‌ صبر كردن‌ در زمان‌ تنگدستى‌ و پريشان‌ حالى‌ است‌ (اصول‌ كافى‌ ، ج‌ 3 ، ص‌ 339)

2--  عقل‌ شخص‌ مسلمان‌ تمام‌ نيست‌ ، مگر اين‌ كه‌ ده‌ خصلت‌ را دارا باشد : از او اميد خير باشد ، از بدى‌ او در امان‌ باشند ، خير اندك‌ ديگرى‌ را بسيار شمارد، خير بسيار خود را اندك‌ شمارد ، هرچه‌ حاجت‌ از او خواهند دلتنگ‌ نشود ، در عمر خود از دانش‌طلبى‌ خسته‌ نشود ، فقر در راه‌ خدايش‌ از توانگرى‌ محبوبتر باشد ، خوارى‌ در راه‌ خدايش‌ از عزت‌ با دشمنش‌ محبوبتر باشد ، گمنامى‌ را از پرنامى‌ خواهانتر باشد . سپس‌ فرمود : دهمى‌ چيست‌ و چيست‌ دهمى‌ ! به‌ او گفته‌ شد : چيست‌ ؟ فرمود : احدى‌ را ننگرد جز اين‌ كه‌ بگويد او از من‌ بهتر و پرهيزگارتر است‌ (تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 467)

3-  به‌ خداوند خوشبين‌ باش‌ ، زيرا هركه‌ به‌ خدا خوشبين‌ باشد ، خدا با گمان‌ خوش‌ او همراه‌ است‌ ، و هركه‌ به‌ رزق‌ و روزى‌ اندك‌ خشنود باشد ، خداوند به‌ كردار اندك‌ او خشنود باشد ، و هركه‌ به‌ اندك‌ از روزى‌ حلال‌ خشنود باشد ، بارش‌ سبك‌ و خانواده‌اش‌ در نعمت‌ باشد و خداوند او را به‌ درد دنيا و دوايش‌ بينا سازد و او را از دنيا به‌ سلامت‌ به‌ دار السلام‌ بهشت‌ رساند  (تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 472)

4- پنج‌ چيز است‌ كه‌ در هر كس‌ نباشد اميد چيزى‌ از دنيا و آخرت‌ به‌ اونداشته‌ باش‌ : كسى‌ كه‌ در نهادش‌ اعتماد نبينى‌ ، كسى‌ كه‌ در سرشتش‌ كرم‌ نيابى‌ ، كسى‌ كه‌ در خلق‌ و خوى‌اش‌ استوارى‌ نبينى‌ ، كسى‌ كه‌ در نفسش‌ نجابت‌ نيابى‌ ،و كسى‌ كه‌ از خدايش‌ ترسناك‌ نباشد

5-  فقط دو گروه‌ راه‌ قناعت‌ پيش‌ مى‌گيرند : عبادت‌ كنندگانى‌ كه‌ در پى‌ پاداش‌ آخرتند يا بزرگ‌ منشانى‌ كه‌ تحمل‌ درخواست‌ از مردمان‌ پست‌ را ندارند(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 357)  

خدایا به حق همه اختران پاک آسمان عصمت و طهارت در ظهور آقا و صاحبمون تعجیل بفرما

اللهم عجل لولیک الفرج

آهو از کجا فهمید/باید از تو یاری خواست / از پناه تو باید / سایه ای بهاری خواست / آهو از کجا فهمید/با تو می شود آرام / با نگاه تو آهو / پیش پای تو شد رام / تو به مهربان بودن / شهره در زمین بودی / مهربان فراوان بود / مهربان ترین بودی / می دهی نجات از مرگ /  آهوی فراری را / می کنی جدا از او / ترس و بیقراری را /                               «قاسم رفیعا »

سالهاست آسمان ایران به نوری پر فروغ روشن شده است . ابرها سر در گریبان هم می کنند و بالای سر ضریح مبارکش سرک می کشند و زائرانش را می پایند . سالهاست که داستان ضمانت آهو نقل محافل شده است و گناهکارانی مانند نگارنده در دل آرزو می کنند همان آهویی باشند که که آقا و سرورشان آنها را ضمانت کند . سالهاست که دلخوش به میزبانی دلهامان در ایران عزیز توسط نماد کرامت و سر منشا رافت و رحمتیم تا به واسطه حضورش ما هم از فیض الهی بهره مند شویم . میلاد پر برکت سلطان خراسان ، آقای غریبان ، امام عاشقان ، پناه بی کسان ، خسرو اقلیم وجود ، پادشاه ایران و عالم آل محمد (ص)که نور وجودش هستی را مشعشع نمود ، را به همه ی رهروان طریق هدایت و دوستداران حریم ولایت و امامت تبریک وتهنیت می گوییم

ای راهب کلیسا کمتر بزن به ناقوس

خاموش کن صدا را نقاره می زند طوس

آیا مسیح ایران کم داده مرده را جان

بردار جان خود را با ما بیا به پابوس

آنجا که خادمینش از روی زائرینش

گرد سفر بگیرند با بال ناز طاووس

امشب مدینه غرق ماتم است . خاندان پیامبر ،صادق آل محمد (ص) را چون نگینی در بر

 گرفته اند و غمگین و ناراحت آخرین لحظات خود را با او در این دنیای فانی می گذرانند . امام صادق (ع)

پس از سالها تلاش و مجاهدت علمی در راه اعتلای فرهنگ اسلامی و مستحکم نمودن پایه های سرخ

 تشیع اینک آماده ملاقات معبود است و چه زیبا و دلنشینند آخرین درّهایی که بر زبان آن یگانه زمان

 جاری می شوند . به اطرافیان هشدار می دهد که امید واهی نداشته باشند و بدانند که کرم و لطف

 خداوند نیز حساب شده است و به صرف انتساب به خاندان پاک نبوت نمی تواند مایه نجات باشد و لذا 

   می فرماید : شفاعت ما به آن کس که نماز را سبک شمارد ، نمی رسد . یعنی گرچه آل پیامبر

 شافعان روز جزا هستند اما شفاعت آنان هم مشروط به شرط است . شیعه خمیر مایه و اصول اصلی

 فقه خود را در زمان امام صادق (ع) به تفصیل دریافت نموده است و به واسطه فرصتی که آن حضرت در

 بیان حقایق اسلام ناب محمدی (ص)داشته اند ، توانسته است که بسیاری از ابهامات فرهنگ غنی

 اسلامی را در قالب احادیث و سخنان نغز بیان نماید و به همین خاطر است که شیعه دوازده امامی را

 شیعه جعفری هم  می گویند . شهادت این مرد بزرگ و اسوه ی آسمانی را به همه ی دلباختگان مکتب

 ولایت و شیفتگان طریق هدایت و رهروان صدیق راه امامت تسلیت میگویم . امید است که خداوند ما را

 در فهم و درک بهتر آنچه که آن امام همام برای گسترش و اشاعه آن تلاش نموده اند ، یاری 

فرماید .حسن ختام مطلب چند پیام نورانی از صادق آل محمد (ص) است شاید به واسطه ی نفس

 رحمانی و جایگاه والای آن حضرت ما نیز مشمول الطاف ویژه ی الهی قرار گرفته و در زمره ی شفاعت

 شدگان امام صادق (ع) باشیم .

۱- خشم کلید همه ی شرهاست

۲- با کسی مشورت کن که از خدا می ترسد

۳- - خداوند از مؤمن هیچ عملی را نمی‏پذیرد، اگر کینه برادر ایمانی اش را

 درون دل داشته باشد

۴- مبغوض‏ترین خلق خدا کسی است که مردم از زبان او بیمناک باشند.

۵- خوش ترین آسایش ، نومیدی ازمردم است

سلام دوستان همراه ! عیدتون مبارک ببخشید اگه دیر شدمقصر بلاگفاست . عید فطر ، جشن باز گشت

 انسان به فطرت پاک انسانی است و شادی یک ماه خود سازی و بندگی در پیشگاه معبود بی

همتاست به همین خاطر گرچه روز جشن و سرور مومنان است ولی غمی پنهان در درون آنها شکل

 میگیرد و از این ناراحتند که چرا فرصت زیبای با خدا بودن به سرعت سپری شد و آنگونه که باید استفاد

ه نکردند . امام سجاد در وداع با ماه خدا جملات زیبایی دارد که به خوبی عظمت و ارزش ماه رمضان را

بیان کرده است ضمن تبریک مجدد این ایام فرخنده با هم مرور می کنیم .

خداوندا تو از خالص‏ترين آن وظايف و برگزيده‏ترين آن فرايض، ماه رمضان را قرار دادى كه آن را از ميان ساير

ماه‌ها برگزيدى و از ميان همه زمان‌ها و عصرها اختيار كردى و بر تمام اوقات سال ترجيح دادى؛ زيرا در آن

 قرآن و نور نازل نمودى و ايمان را در اين ماه چند برابر ساختى و روزه گرفتن را در آن واجب فرمودى و به

شب‌زنده‏دارى در آن ترغيب كردى و شب قدر را، كه از هزار شب با ارزش‏تر است، در آن بزرگ داشتى.

پس ما را محض اين ماه، بر ساير امم برترى دادى و در پرتو فضل آن، ما را از ميان همه ملت‌ها برگزيدى.

پس به فرمانت روزش را روزه گرفتيم و در شبش به كمك تو به عبادت برخاستيم و به وسيله روزه و

نمازش، طالب رحمتى كه براى ما مهيّا فرمودى شديم و آن را وسيله رسيدن به ثواب تو قرار داديم و تو بر

آن‌چه بندگانت بدان رغبت دارند، قادرى، و آن‌چه را از احسانت خواسته شود، بخشنده‏اى و به آن كه

جهت رسيدن به قرب تو بكوشد، نزديكى.

و همانا اين ماه در نزد ما ستوده زيست و با ما هم‌نشينى پسنديده بود و برترين منفعت جهانيان

را براى ما به ارمغان آورد. پس به هنگام پايان گرفتن وقت و سر آمدن مدت و كامل شدن روزهايش، از ما جدا شد.

اينك آن را وداع مى‏گوييم؛ وداع كسى كه هجرانش بر ما غم‏انگيز است و روى گرداندنش ما را به اندوه و

وحشت دچار كرده و بر عهده ما پيمان ناگسستنى و حرمت در خور توجه، و حق لازم دارد. به اين دليل مى‏گوييم:

سلام بر تو اى بزرگ‏ترين ماه خدا

و اى عيد عاشقان حق

سلام بر تو اى كريم‏ترين هم‌نشين از ميان اوقات!

و اى بهترين ماه در روزها و ساعات.

سلام بر تو اى ماهى كه در طىّ تو برآورده شدن آمال نزديك گشته، و اعمال در آن پخش و فراوان است.

سلام بر تو اى هم‌نفسى كه قدر و منزلتت بزرگ و فقدانت بسيار دردناك است! و اى مايه اميدى كه دوري‌ات رنج‏آور است.

سلام بر تو اى هم‌دمى كه چون رو كنى، ما را مونس شادكننده‏اى و چون سپرى شوى، وحشت‏آور و دردناكى.

سلام بر تو اى هم‌سايه‏اى كه دل‌ها نزد تو نرم شد و گناهان در تو نقصان گرفت.

سلام بر تو اى ياورى كه ما را در مبارزه با شيطان يارى دادى و اى مصاحبى كه راه‌هاى احسان را هموار و آسان ساختى.

سلام بر تو كه چه بسيارند آزادشدگان حضرت حق در تو و چه سعادت‌مند است كسى كه حرمتت را به واسطه خودت رعايت نمود!

سلام بر تو كه چه بسيار گناهان را از پرونده ما زدودى و چه عيب‏ها كه بر ما پوشاندى!

سلام بر تو كه زمانت بر گنه‌كاران چه طولانى بود و در دل مؤمنان چه هيبتى داشتى!

سلام بر تو اى ماهى كه هيچ زمانى با تو پهلو نزند!

سلام بر تو اى ماهى كه از هر نظر مايه سلامتى.

سلام بر تو كه مصاحبتت ناپسند و معاشرتت نكوهيده نيست.

سلام بر تو هم‌چنان كه با بركات بر ما وارد شدى و ناپاكى معاصى را از پرونده ما شستى.

سلام بر تو كه وداع با تو نه از باب خستگى و فراغت از روزه‏ات، نه به خاطر ملالت است.

سلام بر تو كه قبل از آمدنت، در آرزويت به سر مى‏برديم و پيش از رفتنت بر هجرانت محزونيم.

سلام بر تو كه چه بدى‏ها كه به سبب تو از جانب ما گشته و چه خوبي‌ها كه از بركت تو به سوى ما

سرازير شده!
سلام بر تو و بر شب قدرى كه از هزار ماه بهتر است.

سلام بر تو كه ديروز چه سخت بر تو دل بسته بوديم و فردا چه بسيار شايق تو مى‏شويم!

سلام بر تو و بر فضيلت تو كه از آن محروم گشتيم و بر بركات گذشته‏ات كه از دست ما گرفته شد.

بارالها ما اهل اين ماهيم كه ما را به آن شرافت بخشيدى و توفيق ادراكش را به ما عنايت فرمودى آن‌گاه

كه تيره‏بختان وقتش را نشناختند و از بخت بدشان از فضلش محروم شدند.

تويى سرپرست آن‌چه از معرفتش كه ما را بدان برترى دادى و آنچه از سنّتش كه ما را بدان رهنمون شدى

و ما به توفيق تو به روزه و نماز آن برخاستيم؛ همراه با تقصير و در آن اندكى از بسيار را بجا آورديم.

خداوندا! پس تو را سپاس همراه با اقرار به بدي‌هامان و اعتراف به سهل‏انگاريمان، در حالى كه در قلوبمان

 ندامت قطعى و بر زبانمان عذر صادقانه داريم. پس ما را با توجه به اعتراف به تقصيرى كه در اين ماه

داشتيم، مزدى عنايت كن كه تدارك‌كننده فضيلت‏هاى دل‌خواهمان و جايگزين ذخيره‏هايى كه مورد علاقه ماست،


" سلام بر تو كه قبل از آمدنت، در آرزويت به سر مى‏برديم و پيش از رفتنت بر هجرانت محزونيم. سلام بر

تو كه چه بدى‏ها كه به سبب تو از جانب ما گشته و چه خوبي‌ها كه از بركت تو به سوى ما سرازير شده!

سلام بر تو و بر شب قدرى كه از هزار ماه بهتر است. سلام بر تو كه ديروز چه سخت بر تو دل بسته بوديم

 و فردا چه بسيار شايق تو مى‏شويم! سلام بر تو و بر فضيلت تو كه از آن محروم گشتيم و بر بركات

گذشته‏ات كه از دست ما گرفته شد.... "

باشد و عذر ما را در كوتاهى از اداى حقّت قبول كن و آينده عمرمان را به ماه رمضان آينده كه در پيش

داريم، برسان و چون ما را به آن رساندى، ما را بر انجام عبادتى كه سزاوار توست، يارى ده و به انجام

طاعتى كه شايسته آن ماه است، موفق دار و عمل صالحى را كه موجب تدارك حق تو در آن دو ماه از

ماه‏هاى زمان خواهد بود به دست ما جارى فرما.

خداوندا هر گناه كوچك يا بزرگى كه در اين ماه به آن دست زديم، يا معصيتى كه به آن آلوده گشتيم يا

خطايى كه مرتكب شديم، از روى عمد يا فراموشى، كه در آن به خود ظلم كرده يا حرمت ديگرى را بدان

دريده باشيم، پس بر محمد و آلش درود فرست، و ما را از همه آن‌ها در پرده ستّارى حضرتت بپوشان و به

 عفوت از ما بگذر و ما را در آن ماه شهره به پيش ديده شماتت‌كنندگان قرار مده و زبان طعنه‏زنندگان را بر

ما باز مكن و ما را به كارى بدار كه سبب فرونهادن گناهان و پوشاندن آن چيزى شود كه در آن ماه بر ما نمى‏پسندى.

به مهرباني‌ات كه پايان ندارد و احسانت كه كاستى نمى‏پذيرد، خداوندا بر محمد و آلش درود فرست و درد

 از دست رفتن رمضانمان را جبران كن و روز عيدمان و فطرمان را بر ما مبارك گردان و آن را از بهترين

روزهايى قرار ده كه بر ما گذشته، كه بيشترين عفو را موجب و بيشترين معاصى را محوكننده باشد و

گناهان پنهان و آشكار ما را مورد مغفرت قرار ده.

بارالها! پايان يافتن اين ماه را پايان يافتن خطاهايمان قرار ده و به دنبال خارج شدنش، ما را از بدي‌هامان

 خارج كن و ما را از سعادت‌مندترين اهل اين ماه به آن و پرنصيب‏ترين آنان در آن و بهره‏مندترين ايشان از خودت قرار ده.

بار الها! هر كس كه اين ماه را آن طور كه بايسته است، رعايت كرده و احترامش را آن‌چنان كه بايد حفظ

نموده و حدودش را به بهترين صورت بپاداشته و از گناهانش به نحو صحيح پرهيز كرده يا به وسيله كار خير

 به تو تقرب جسته كه موجب خشنوديت از وى گشته و رحمتت را متوجه او نموده، پس مانند آن‌چه به او

بخشيدى از توان‌گرى خود به ما ببخش و چندين برابر آن را از فضل خود به ما عطا فرما؛ زيرا فضلت

كاستى نگيرد و خزائنت نقصان نپذيرد؛ بلكه افزون مى‏شود و معادن احسانت از بين نمى‏رود و همانا عطاى تو گوارا عطايى است.

بارالها! بر محمد و آلش درود فرست و همانند پاداش آنان ‏كه تا روز رستاخيز، اين ماه را روزه گرفته‏اند يا به بندگى تو در آن اقدام كرده‏اند، براى ما ثبت كن.

بارالها! در اين روز فطر كه آن را براى اهل ايمان عيد و شادى و براى اهل آيين خود روز اجتماع و گردهمايى

 قراردادى، به درگاهت توبه مى‏كنيم، از هر معصيتى كه دچارش شديم يا هر كار بدى كه به آن دست

زديم يا انديشه سوئى كه در دل داشتيم؛ مانند توبه كسى كه خيال بازگشت به گناه را ندارد و پس از

 توبه به جانب هيچ خطايى برنمى‏گردد؛ توبه پاك و خالصى كه از شك و ترديد پيراسته باشد. پس آن را از

 ما بپذير و از ما راضى شو و ما را بر آن استوار بدار.

بارالها! ترس از عذاب وعده داده شده و رغبت به ثواب موعود را روزى ما كن، تا لذّت آن‌چه را از تو

مى‏خواهيم، بيابيم و غصه آن‌چه را از آن به تو پناه مى‏بريم، دريابيم و ما را در پيشگاهت از توبه‌كنندگانى

 قرار ده كه محبتت را بر ايشان حتم ساخته‏اى و بازگشتشان را به طاعت خود قبول نموده‏اى، اى عادل‏ترين عادل‏ها!

بارالها! از پدران و مادران و اهل دين ما همگى، چه آن كه از ايشان از دنيا رفته و چه آن كه تا قيامت به آنان خواهد پيوست، درگذر!

بارالها! بر محمد پيامبر ما و بر آلش درود فرست، هم‌چنان كه بر فرشتگان مقرّبت درودفرستادى و بر او و بر

 آلش درود فرست، آن طور كه بر پيامبران مرسلت درود فرستادى و بر او و بر آلش درود فرست، آن طور كه

بر بندگان شايسته‏ات درود نثار كردى وبهتر از آن اى خداى عالميان، چنان درودى كه بركتش به ما برسد و

سودش نصيب ما گردد و به‏خاطر آن دعاهايمان مستجاب شود؛ زيرا تو بزرگوارترين كسى هستى كه به او

 توجه شده و بى‏نياز كننده‏ترين كسى هستى كه بر او اعتماد شده و بخشنده‏ترين كسى هستى كه از

احسانش درخواست شده و تو بر هر چيز توانايى»

عید بر عاشقان مبارکباد                              عاشقان عیدتان مبارک باد

به ذره گر نظر لطف بوتراب کند

به آسمان رود و کار آفتاب کند

امشب شب شهادت مولای متقیان و امام عارفان است .انسان والائی که هیچ زبانی را یارای آن نیست تا عظمتش را توصیف کند و قلم در توصیف چهره ی نورانیش خجلت زده است . بشریت در کلاس درس او زانو می زند و ندای « ینهدر عنی السیل ولا یرقی الی الطیر » او برای همیشه در گوش انسانها طنین انداز است یعنی کسی نمی تواند کنه عظمتش را درک و به قله ی رفیع منقبت او برسد . بزرگ مردی که فرشتگان مقرب الهی را به جایگاهش راهی نیست و صفحات تاریخ با همه ی گستردگی و قطوریش ظرف فضائل او قرار نمی گیرند . ذهن در وادی حیرت می ماند و دیدگان در هاله ای از حسرت قرار می گیرند و قلم از نوشتن باز می ایستد اگر بخواهند در مورد شخصیت گرانسنگ نادره ی روزگار و مفخر آدمیان سخن گویند علی انسان همه عصرها ومعلم بزرگ بشریت است که صبر در کلاس صبوری او درس می آموزد و دنیا با همه ی ادعاهایش نمی تواند ظرف عظمت او قرار گیرد وحقارت خود را آنجا نشان می دهد که از درک عظمت علی عاجز است . او آنچنان عظیم است که دشمنانش نمی توانند فضائلش را نادیده بگیرند و لذا فضل او مصداق « الفضل ما شهد به الاعداء » است .بیان آن نویسنده منصف مسیحی بیانگر عظمت وجودی اوست که با تمام سوز دل از خدا گلایه میکند و می گوید : « خدایا چه می شد که اگر برای هر عصری از بشریت یک علی را هدیه می کردی تا .....» .حال امشب شهادت این شخصیت عظیم است و شب قدر. او خدای عبادت و بندگی نیز هست و با همه ی عظمتش آنگاه که در برابر خالق به تضرع می نشیند روح عبودیت و بندگی را معنا می بخشد وعبادت عاشقانه و عارفانه او سر لوحه عبودیت قرار می گیرد . آنگاه که در برابر خدا می ایستد ندای «مولای یا مولای» او اوج ضعف و ناتوانی انسان را نمایان می سازد گر چه خود علی باشد ودر اوج عظمت . حال گوشه ای از مناجات او را با خدایش مرور می کنیم تا زیبایی ارتباط بنده با خالق و عبد با معبودش را به نظاره بنشینیم .

مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْمَوْلَى وَ أَنَا الْعَبْدُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْعَبْدَ إِلاَّ الْمَوْلَى‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْمَالِکُ وَ أَنَا الْمَمْلُوکُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْمَمْلُوکَ إِلاَّ الْمَالِکُ‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْعَزِیزُ وَ أَنَا الذَّلِیلُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الذَّلِیلَ إِلاَّ الْعَزِیزُ
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْخَالِقُ وَ أَنَا الْمَخْلُوقُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْمَخْلُوقَ إِلاَّ الْخَالِقُ‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْعَظِیمُ وَ أَنَا الْحَقِیرُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْحَقِیرَ إِلاَّ الْعَظِیمُ‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْقَوِیُّ وَ أَنَا الضَّعِیفُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الضَّعِیفَ إِلاَّ الْقَوِیُ‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْغَنِیُّ وَ أَنَا الْفَقِیرُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْفَقِیرَ إِلاَّ الْغَنِیُ‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْمُعْطِی وَ أَنَا السَّائِلُ وَ هَلْ یَرْحَمُ السَّائِلَ إِلاَّ الْمُعْطِی‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْحَیُّ وَ أَنَا الْمَیِّتُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْمَیِّتَ إِلاَّ الْحَیُ‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْبَاقِی وَ أَنَا الْفَانِی وَ هَلْ یَرْحَمُ الْفَانِیَ إِلاَّ الْبَاقِی‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الدَّائِمُ وَ أَنَا الزَّائِلُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الزَّائِلَ إِلاَّ الدَّائِمُ‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الرَّازِقُ وَ أَنَا الْمَرْزُوقُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْمَرْزُوقَ إِلاَّ الرَّازِقُ‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْجَوَادُ وَ أَنَا الْبَخِیلُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْبَخِیلَ إِلاَّ الْجَوَادُ
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْمُعَافِی وَ أَنَا الْمُبْتَلَى وَ هَلْ یَرْحَمُ الْمُبْتَلَى إِلاَّ الْمُعَافِی‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْکَبِیرُ وَ أَنَا الصَّغِیرُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الصَّغِیرَ إِلاَّ الْکَبِیرُ
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْهَادِی وَ أَنَا الضَّالُّ وَ هَلْ یَرْحَمُ الضَّالَّ إِلاَّ الْهَادِی‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الرَّحْمَنُ وَ أَنَا الْمَرْحُومُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْمَرْحُومَ إِلاَّ الرَّحْمَنُ‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ السُّلْطَانُ وَ أَنَا الْمُمْتَحَنُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْمُمْتَحَنَ إِلاَّ السُّلْطَانُ‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الدَّلِیلُ وَ أَنَا الْمُتَحَیِّرُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْمُتَحَیِّرَ إِلاَّ الدَّلِیلُ‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْغَفُورُ وَ أَنَا الْمُذْنِبُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْمُذْنِبَ إِلاَّ الْغَفُورُ
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْغَالِبُ وَ أَنَا الْمَغْلُوبُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْمَغْلُوبَ إِلاَّ الْغَالِبُ‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الرَّبُّ وَ أَنَا الْمَرْبُوبُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْمَرْبُوبَ إِلاَّ الرَّبُ‏
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ أَنْتَ الْمُتَکَبِّرُ وَ أَنَا الْخَاشِعُ وَ هَلْ یَرْحَمُ الْخَاشِعَ إِلاَّ الْمُتَکَبِّرُ
مَوْلاَیَ یَا مَوْلاَیَ ارْحَمْنِی بِرَحْمَتِکَ وَ ارْضَ عَنِّی بِجُودِکَ وَ کَرَمِکَ وَ فَضْلِکَ‏
یَا ذَا الْجُودِ وَ الْإِحْسَانِ وَ الطَّوْلِ وَ الاِمْتِنَانِ بِرَحْمَتِکَ یَا اَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ‏. 

خدایا در این شبهای عزیز و به حق آنکه این شبها با نام او قرین شده است ما را از شر دنیا و خواهشهای دنیوی آزاد گردان و روح تعبد وبندگی را در ما تقویت فرما تا در روزی که همه لب به حسرت باز می کنند حسرت زده نباشیم